 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Mijn diepste angst is niet dat ik ontoereikend ben
Mijn diepste angst is dat ik oneindig krachtig ben
Het is MIJN LICHT, niet mijn duisternis, waar ik voor terugdeins
Ik vraag me af: wie ben ik dat ik briljant,
buitengewoon getalenterd of geweldig zou zijn?
Maar waarom zou ik dat niet zijn?
Ik Ben één met de Allerhoogste.
Dat ik mezelf kleiner voordoe dan Ik Ben,
komt de wereld niet ten goede.....
Er is niets verheffends aan me kleiner voor te doen dan Ik Ben
opdat de mensen om me heen zich vooral niet onzeker gaan voelen........
Ik Ben geboren om te stralen, zoals kinderen dat doen,
om de luister van de Godheid uit te dragen die in mij woont.
Dit is niet slechts weggelegd voor sommigen,
maar ook voor mij en voor ons allemaal........!
Als ik mijn Licht zonder voorbehoud laat schijnen,
geef ik anderen onbewust toestemming dat ook te doen.
Als ik bevrijd ben van mijn eigen angst te STRALEN,
bevrijdt mijn AANWEZIGHEID automatisch anderen.......
Ik sta mezelf toe om weer te stralen en te schitteren!
Ik sta mezelf toe de Kracht en de talenten die ik latent met me meedraag,
te gaan inzetten op elk gebied van mijn leven.
Dit is de tijd en Ik Ben er meer dan ooit klaar voor!
Als we dit tot onze werkelijkheid durven maken, zal de wereld er heel anders uitzien.
Dus........ ga je gang en wees gezegend!!! Be the love you are.
Mijn diepste angst is dat ik oneindig krachtig ben
Het is MIJN LICHT, niet mijn duisternis, waar ik voor terugdeins
Ik vraag me af: wie ben ik dat ik briljant,
buitengewoon getalenterd of geweldig zou zijn?
Maar waarom zou ik dat niet zijn?
Ik Ben één met de Allerhoogste.
Dat ik mezelf kleiner voordoe dan Ik Ben,
komt de wereld niet ten goede.....
Er is niets verheffends aan me kleiner voor te doen dan Ik Ben
opdat de mensen om me heen zich vooral niet onzeker gaan voelen........
Ik Ben geboren om te stralen, zoals kinderen dat doen,
om de luister van de Godheid uit te dragen die in mij woont.
Dit is niet slechts weggelegd voor sommigen,
maar ook voor mij en voor ons allemaal........!
Als ik mijn Licht zonder voorbehoud laat schijnen,
geef ik anderen onbewust toestemming dat ook te doen.
Als ik bevrijd ben van mijn eigen angst te STRALEN,
bevrijdt mijn AANWEZIGHEID automatisch anderen.......
Ik sta mezelf toe om weer te stralen en te schitteren!
Ik sta mezelf toe de Kracht en de talenten die ik latent met me meedraag,
te gaan inzetten op elk gebied van mijn leven.
Dit is de tijd en Ik Ben er meer dan ooit klaar voor!
Als we dit tot onze werkelijkheid durven maken, zal de wereld er heel anders uitzien.
Dus........ ga je gang en wees gezegend!!! Be the love you are.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Onze grootste angst is niet dat we ontoereikend zijn,
onze grootste angst is dat we onmetelijk krachtig zijn.
Het is ons licht, niet onze duisternis die ons het meest bang maakt.
We vragen onszelf af:
'Wat zou ik moeten zijn; briljant, schitterend, talentvol, fabelachtig?'
Waarom zouden we eigenlijk niet alles zijn?
Je bent een kind van God!
Jezelf kleiner voordoen helpt de wereld niet.
Er is niets verlichtends aan jezelf klein houden,
zodat andere mensen zich niet onzeker zullen voelen bij jou.
We zijn allen bedoeld om te stralen als kinderen.
We zijn geboren om de glorie van God
die in ons is, te laten zien.
Het is niet in één van ons, het is in ons allen.
En als wij ons eigen licht laten schijnen,
geven we onbewust anderen toestemming hetzelfde te doen.
Als wij van onze eigen angst bevrijd zijn,
zal onze aanwezigheid als vanzelf anderen bevrijden.
Net als vele anderen wist ik niet beter of Nelson Mandela heeft dit prachtige gedicht gebruikt in zijn inaugurele rede als president van Zuid-Afrika in 1994. Zoals op de wesite van Marianne Williamson is te lezen is dit echter niet waar: 'As honored as I would be had President Mandela quoted my words, indeed he did not. I have no idea where that story came from, but I am gratified that the paragraph has come to mean so much to so many people.' Het gedicht staat in haar boek: 'Terugkeer naar Liefde'. Ere wie ere toekomt.
onze grootste angst is dat we onmetelijk krachtig zijn.
Het is ons licht, niet onze duisternis die ons het meest bang maakt.
We vragen onszelf af:
'Wat zou ik moeten zijn; briljant, schitterend, talentvol, fabelachtig?'
Waarom zouden we eigenlijk niet alles zijn?
Je bent een kind van God!
Jezelf kleiner voordoen helpt de wereld niet.
Er is niets verlichtends aan jezelf klein houden,
zodat andere mensen zich niet onzeker zullen voelen bij jou.
We zijn allen bedoeld om te stralen als kinderen.
We zijn geboren om de glorie van God
die in ons is, te laten zien.
Het is niet in één van ons, het is in ons allen.
En als wij ons eigen licht laten schijnen,
geven we onbewust anderen toestemming hetzelfde te doen.
Als wij van onze eigen angst bevrijd zijn,
zal onze aanwezigheid als vanzelf anderen bevrijden.
Net als vele anderen wist ik niet beter of Nelson Mandela heeft dit prachtige gedicht gebruikt in zijn inaugurele rede als president van Zuid-Afrika in 1994. Zoals op de wesite van Marianne Williamson is te lezen is dit echter niet waar: 'As honored as I would be had President Mandela quoted my words, indeed he did not. I have no idea where that story came from, but I am gratified that the paragraph has come to mean so much to so many people.' Het gedicht staat in haar boek: 'Terugkeer naar Liefde'. Ere wie ere toekomt.
Marianne Williamson & Nelson Mandela
LICHT VOOR DE WERELD
Neale Donald Walsch
Wees een licht voor de wereld en kwets haar niet.
Streef ernaar te bouwen, niet te verwoesten.
Breng vrede op aarde door vrede te brengen.
Spreek nederig over jezelf,
opdat je Hoogste Waarheid niet door een ander als bluf wordt ervaren.
Spreek zachtjes,
opdat niemand denkt dat je alleen maar de aandacht wilt.
Spreek vriendelijk,
zodat allen van de Liefde kunnen weten.
Spreek openlijk,
opdat niemand denkt dat je iets te verbergen hebt.
Wees uitgesproken,
zodat niemand zich kan vergissen.
Spreek vaak,
zodat je woord zich werkelijk kan verspreiden.
Spreek respectvol,
opdat niemand zich in zijn eer aangetast voelt.
Spreek over Mij in al je uitingen.
Maak je leven een gave.
Onthoud altijd dat jij de gave bent!
Wees een gave voor iedereen wiens leven jij binnentreedt.
Wees voorzichtig niet iemands leven binnen te treden als je geen gave kunt zijn.
Wanneer iemand onverwacht je leven binnentreedt,
let dan op welke gaven die persoon van jou komt ontvangen.
Waarom denk je anders dat er iemand naar je toekomt?
Iedere persoon die ooit naar jou is toegekomen,
kwam om een gaven van jou te ontvangen.
Door zo te handelen geeft hij aan jou ook een gave,
de gave van jouw ervaring en de vervulling van Wie je bent.
Wanneer je deze eenvoudige waarheid inziet en begrijpt,
dan kun je de allergrootste waarheid bevatten:
IK HEB JULLIE NIETS DAN ENGELEN GEZONDEN.
Uit 'Een nieuw gesprek met God' door Neale Donald Walsch
Neale Donald Walsch
Wees een licht voor de wereld en kwets haar niet.
Streef ernaar te bouwen, niet te verwoesten.
Breng vrede op aarde door vrede te brengen.
Spreek nederig over jezelf,
opdat je Hoogste Waarheid niet door een ander als bluf wordt ervaren.
Spreek zachtjes,
opdat niemand denkt dat je alleen maar de aandacht wilt.
Spreek vriendelijk,
zodat allen van de Liefde kunnen weten.
Spreek openlijk,
opdat niemand denkt dat je iets te verbergen hebt.
Wees uitgesproken,
zodat niemand zich kan vergissen.
Spreek vaak,
zodat je woord zich werkelijk kan verspreiden.
Spreek respectvol,
opdat niemand zich in zijn eer aangetast voelt.
Spreek over Mij in al je uitingen.
Maak je leven een gave.
Onthoud altijd dat jij de gave bent!
Wees een gave voor iedereen wiens leven jij binnentreedt.
Wees voorzichtig niet iemands leven binnen te treden als je geen gave kunt zijn.
Wanneer iemand onverwacht je leven binnentreedt,
let dan op welke gaven die persoon van jou komt ontvangen.
Waarom denk je anders dat er iemand naar je toekomt?
Iedere persoon die ooit naar jou is toegekomen,
kwam om een gaven van jou te ontvangen.
Door zo te handelen geeft hij aan jou ook een gave,
de gave van jouw ervaring en de vervulling van Wie je bent.
Wanneer je deze eenvoudige waarheid inziet en begrijpt,
dan kun je de allergrootste waarheid bevatten:
IK HEB JULLIE NIETS DAN ENGELEN GEZONDEN.
Uit 'Een nieuw gesprek met God' door Neale Donald Walsch
YOGA AAN DE VOORDEUR
Er wordt aangebeld en naar de voordeur lopend zie ik een meisje van een jaar of 12 staan. Ik open de deur en ben verrast als blijkt dat er vóór dat meisje nog een meisje op de grond zit, in de lotushouding terwijl haar handen een Mudra vormen. De meisjes sluiten de ogen en het 'Aum' galmt mij enkele keren tegemoet. Daarna maken zij enkele sierlijke Yoga-bewegingen. Als ze daar mee klaar zijn, vertellen ze mij spontaan dat zij de mensen willen laten weten hoe belangrijk het is om te ontspannen. 'Want er zijn al zoveel mensen met stress' zeggen ze. 'Gewoon rustig ademhalen of luisteren naar mooie muziek en je ontspannen.' Ik ben heel enthousisast en steek dat niet onder stoelen of banken en heb hen aangemoedigd om vooral door te gaan. Maar er zijn ook mensen, vertellen ze mij enigszins verontwaardigd, die de deur voor hun neus dicht gooien. Ik kan mij voorstellen dat je in eerste instantie denkt 'wat is dit, proberen ze op deze manier geld te verdienen of steken ze me gewoon de gek aan.' Geen van beide dus. Ze hadden een duidelijke boodschap voor iedereen die de moeite nam om hier voor open te staan. Kinderen van deze tijd, die ons onze lessen tot aan de voordeur komen brengen, vaak de vinger op de zere plek leggen en ons dwingen om bewust te worden. Een kostelijk geschenk, als we tenminste niet de deur voor hun neus dichtdoen. GA ZO DOOR MEIDEN!
Er wordt aangebeld en naar de voordeur lopend zie ik een meisje van een jaar of 12 staan. Ik open de deur en ben verrast als blijkt dat er vóór dat meisje nog een meisje op de grond zit, in de lotushouding terwijl haar handen een Mudra vormen. De meisjes sluiten de ogen en het 'Aum' galmt mij enkele keren tegemoet. Daarna maken zij enkele sierlijke Yoga-bewegingen. Als ze daar mee klaar zijn, vertellen ze mij spontaan dat zij de mensen willen laten weten hoe belangrijk het is om te ontspannen. 'Want er zijn al zoveel mensen met stress' zeggen ze. 'Gewoon rustig ademhalen of luisteren naar mooie muziek en je ontspannen.' Ik ben heel enthousisast en steek dat niet onder stoelen of banken en heb hen aangemoedigd om vooral door te gaan. Maar er zijn ook mensen, vertellen ze mij enigszins verontwaardigd, die de deur voor hun neus dicht gooien. Ik kan mij voorstellen dat je in eerste instantie denkt 'wat is dit, proberen ze op deze manier geld te verdienen of steken ze me gewoon de gek aan.' Geen van beide dus. Ze hadden een duidelijke boodschap voor iedereen die de moeite nam om hier voor open te staan. Kinderen van deze tijd, die ons onze lessen tot aan de voordeur komen brengen, vaak de vinger op de zere plek leggen en ons dwingen om bewust te worden. Een kostelijk geschenk, als we tenminste niet de deur voor hun neus dichtdoen. GA ZO DOOR MEIDEN!
HELENDE WOORDEN
Op de website toverrijst.nl wordt verslag gedaan van een boeiend experiment met gekookte rijst,
waarbij de invloed zichtbaar gemaakt wordt die zowel positieve als negatieve woorden hebben op
hun omgeving. In het rijstexperiment wordt gekookte rijst blootgesteld aan positieve en negatieve
energie in de vorm van op het etiket geschreven woorden. Het deel van de rijst dat de positieve
woorden opgeplakt krijgt, blijft vaak heel lang mooi. De rijst die de negatieve woorden opgeplakt
krijgt begint al snel te schimmelen en verkleurt.
Masaru Emoto heeft een vergelijkbaar experiment gedaan met water en de invloed van woorden zichtbaar
gemaakt in waterkristallen. Experimenten om over na te denken, want als dit met rijst en water gebeurt,
gebeurt dit ook met ons. Wij bestaan immers voor wel 70% uit water.
Zowel uit het experiment met de rijst als met de foto's die Masaru Emoto maakt blijkt maar weer hoe
krachtig woorden zijn, zowel geschreven als gesproken uiteraard.
Zichtbare bewijzen die aansporen om vanuit je hoogste intentie te communiceren, altijd en overal, al is dat een hele opgave laten we eerlijk zijn.
Ik schrijf dit in de hoop dat heel veel mensen zich hiervan bewust worden en de kracht van woorden op een positieve manier gaan inzetten voor de Heelheid van Alles Wat Is.
We zijn echt niet zo machteloos als we vaak denken. Het gaat erom dat we ons weer bewust worden van onze eigen kracht, onze Goddelijke Kracht en onze angst voor het gebruik ervan om te zetten in kracht.
Dus nog maar even weer dat prachtige gedicht van Marianne Willamson, deze keer in de ik-vorm geschreven opdat het nog dieper binnenkomt.
Op de website toverrijst.nl wordt verslag gedaan van een boeiend experiment met gekookte rijst,
waarbij de invloed zichtbaar gemaakt wordt die zowel positieve als negatieve woorden hebben op
hun omgeving. In het rijstexperiment wordt gekookte rijst blootgesteld aan positieve en negatieve
energie in de vorm van op het etiket geschreven woorden. Het deel van de rijst dat de positieve
woorden opgeplakt krijgt, blijft vaak heel lang mooi. De rijst die de negatieve woorden opgeplakt
krijgt begint al snel te schimmelen en verkleurt.
Masaru Emoto heeft een vergelijkbaar experiment gedaan met water en de invloed van woorden zichtbaar
gemaakt in waterkristallen. Experimenten om over na te denken, want als dit met rijst en water gebeurt,
gebeurt dit ook met ons. Wij bestaan immers voor wel 70% uit water.
Zowel uit het experiment met de rijst als met de foto's die Masaru Emoto maakt blijkt maar weer hoe
krachtig woorden zijn, zowel geschreven als gesproken uiteraard.
Zichtbare bewijzen die aansporen om vanuit je hoogste intentie te communiceren, altijd en overal, al is dat een hele opgave laten we eerlijk zijn.
Ik schrijf dit in de hoop dat heel veel mensen zich hiervan bewust worden en de kracht van woorden op een positieve manier gaan inzetten voor de Heelheid van Alles Wat Is.
We zijn echt niet zo machteloos als we vaak denken. Het gaat erom dat we ons weer bewust worden van onze eigen kracht, onze Goddelijke Kracht en onze angst voor het gebruik ervan om te zetten in kracht.
Dus nog maar even weer dat prachtige gedicht van Marianne Willamson, deze keer in de ik-vorm geschreven opdat het nog dieper binnenkomt.
Nog even een bijzonder ervaring van mijzelf:
Het opslaan van ‘een interessante bult’ informatie uit een orgaan dat verwijderd wordt
Kort geleden werd ik onverwacht opgenomen in het ziekenhuis voor een galblaasoperatie.
Dat ik een galblaas tjokvol steentjes en gruis had wist ik al langer, maar mijn weerstand tegen het hol van de leeuw was tot dan toe groter dan het ongemak dat deze kwaal mij opleverde. Tot …….. u begrijpt het al. Er komt een moment dat je tot alles bereid bent, zelfs het hol van de leeuw voor lief neemt. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat de leeuwin inmiddels getemd is, want de ‘ruimte’ die je in een ziekenhuis krijgt is mij heel erg mee gevallen.
Voorafgaand aan de operatie heb ik mijn galblaas oprecht bedankt voor de bewezen diensten en liefdevol afscheid genomen.
Ik ben zelfs nog een stap verder gegaan en heb mijn galblaas gevraagd om alle informatie die in haar opgeslagen was, en die voor mij nog van nut zou kunnen zijn, elders in mijn lichaam op te slaan. Op een plek waar ik toegang zou kunnen hebben tot deze informatie.
Oude informatie die mij niet meer diende heb ik in een meditatie getransformeerd/getransmuteerd/getrans… en losgelaten.
Wat ik ook gedaan heb is contact maken met de steentjes en het gruis in de galblaas, wat volgens Christianne Beerlandt in haar boek De Sleutel tot Zelf-Bevrijding staat voor gekristalliseerde talenten. Talenten dus die ik tot dan toe niet heb durven inzetten, inactief opgeslagen in mijn galblaas.
Daarna voelde het voor mij oké om de operatie te ondergaan en mijn galblaas met inhoud letterlijk en figuurlijk los te laten.
Misschien zou ik hier nooit meer over nagedacht hebben als ik na mijn vrijlating, op de terugweg naar huis, niet een flinke bult op mijn linkerbovenarm voelde.
Een bult van zeker 5 cm lang, wel 3 cm breed en toch wel 1 cm dik schat ik. Tijdens mijn verblijf in het ziekenhuis had ik, geconcentreerd als ik was op mijn buikgebied, deze bult niet opgemerkt. Nou was het niet direct iets dat mij zorgen baarde, maar had de bult zich ergens anders gemanifesteerd waarschijnlijk wel.
De nacontrole in het ziekenhuis leidde niet tot een verklaring van de bult, die slechts heel langzaam slonk.
Na 6 weken was de bult zo goed als verdwenen, om vervolgens weer langzaam dikker te worden.
Dit was het moment waarop ik wakker geschud werd en in gesprek ging met de bult op mijn arm. Natuurlijk had ik dit veel eerder moeten doen, maar het was gewoon nog niet bij mij opgekomen.
Hier was het dat mijn vraag van voor de operatie weer in beeld kwam. De bult fungeerde namelijk als tijdelijke opslagplaats voor de informatie uit mijn gablaas met inhoud. Tijdelijk, want de informatie diende door mij geïntegreerd te worden niet alleen in mijn lichaam, maar meer nog in mijn leven.
Het feit dat de bult dikker werd was een schreeuw om aandacht. Ik moest mij bewust worden van de informatie die bezig was om in mijn lichaam nieuwe verblijfsruimte te zoeken. Zou ik dat niet doen, dan zou de informatie misschien opnieuw kristalliseren en nogmaals onbruikbaar worden met alle overlast van dien.
Ik was mij op dat moment niet bewust om welke informatie het ging, maar dat was ook niet belangrijk. Belangrijk was wel dat ik bewust werd van de gevolgen van mijn vraag kort voor de operatie, de vraag om belangrijke informatie uit mijn galblaas te mogen behouden.
Dat betekende dus wel dat ik nu ook de verantwoordelijkheid droeg voor die informatie, voor de uitwerking ervan beter gezegd.
Toen ik mij daar eenmaal bewust van was, heb ik ook het laatste restje informatie toestemming gegeven om een plekje te zoeken, waarna de bult binnen enkele dagen helemaal verdween.
Naast het behouden van deze voor mij belangrijke informatie, vind ik de conclusie die je uit dit gebeuren kunt trekken ook heel boeiend.
Het is dus mogelijk om informatie die opgeslagen is in het lichaam, vóór een operatie elders op te slaan en zo voor jezelf te behouden.
Zelf ben ik er echter van overtuigd dat dit ook ná een operatie nog steeds mogelijk is, maar daar heb ik persoonlijk geen ervaring mee (gelukkig).
Verder kun je dit volgens mij niet vrijblijvend doen, je krijgt wat je vraagt en draagt daar dus ook de verantwoording voor.
Het is misschien leuk om te vertellen dat ik nu in elk geval een deel van deze informatie durf te gebruiken, al ging daar nog wel een energetische behandeling aan vooraf. De energetische middelen waarover u in deze nieuwsbrief kunt lezen hebben hier zeker mee te maken.
Nu zal een dergelijke vraag waarschijnlijk niet bij iedereen eenzelfde fysieke reactie teweeg brengen, bij mij was het noodzakelijk voor het bewust worden van dit proces om dit vervolgens met anderen te kunnen delen.
Het heeft in elk geval mijn gedachten over orgaandonatie en bloedtransfusie enigszins verandert, in die zin dat je dus best een orgaan of een halve liter bloed kunt missen als je daar bewust mee omgaat. Natuurlijk zijn er veel meer aandachtspunten die meespelen om een keuze voor orgaandonatie te maken.
Als ontvanger van bloed of een orgaan, kun je mijns inziens ook de informatie van de donor in liefde en dankbaarheid terugsturen naar de gever, om zo de hem of haar ontbrekende informatie weer aan te vullen, waarbij het niet uitmaakt of deze persoon in leven of misschien wel aan gene zijde is.
Dit lijkt mij zo wie zo heel belangrijk voor beide partijen.
Hoe dit trouwens werkt wanneer je in een donorcodicil aangegeven hebt dat je je organen na je dood af wilt staan en op een gegeven moment plotseling overlijdt, is een andere vraag die zeker het overdenken waard is.
Misschien zou je bij het nemen van deze beslissing al meteen de intentie moeten plaatsen dat je in een dergelijke situatie je organen ontdaan van alle persoonlijke informatie, vrijgeeft voor donatie. Ik ben ervan overtuigd dat wanneer je dit met een duidelijke intentie doet het ook zeker zo zal werken.
Augustus 2009
Het opslaan van ‘een interessante bult’ informatie uit een orgaan dat verwijderd wordt
Kort geleden werd ik onverwacht opgenomen in het ziekenhuis voor een galblaasoperatie.
Dat ik een galblaas tjokvol steentjes en gruis had wist ik al langer, maar mijn weerstand tegen het hol van de leeuw was tot dan toe groter dan het ongemak dat deze kwaal mij opleverde. Tot …….. u begrijpt het al. Er komt een moment dat je tot alles bereid bent, zelfs het hol van de leeuw voor lief neemt. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat de leeuwin inmiddels getemd is, want de ‘ruimte’ die je in een ziekenhuis krijgt is mij heel erg mee gevallen.
Voorafgaand aan de operatie heb ik mijn galblaas oprecht bedankt voor de bewezen diensten en liefdevol afscheid genomen.
Ik ben zelfs nog een stap verder gegaan en heb mijn galblaas gevraagd om alle informatie die in haar opgeslagen was, en die voor mij nog van nut zou kunnen zijn, elders in mijn lichaam op te slaan. Op een plek waar ik toegang zou kunnen hebben tot deze informatie.
Oude informatie die mij niet meer diende heb ik in een meditatie getransformeerd/getransmuteerd/getrans… en losgelaten.
Wat ik ook gedaan heb is contact maken met de steentjes en het gruis in de galblaas, wat volgens Christianne Beerlandt in haar boek De Sleutel tot Zelf-Bevrijding staat voor gekristalliseerde talenten. Talenten dus die ik tot dan toe niet heb durven inzetten, inactief opgeslagen in mijn galblaas.
Daarna voelde het voor mij oké om de operatie te ondergaan en mijn galblaas met inhoud letterlijk en figuurlijk los te laten.
Misschien zou ik hier nooit meer over nagedacht hebben als ik na mijn vrijlating, op de terugweg naar huis, niet een flinke bult op mijn linkerbovenarm voelde.
Een bult van zeker 5 cm lang, wel 3 cm breed en toch wel 1 cm dik schat ik. Tijdens mijn verblijf in het ziekenhuis had ik, geconcentreerd als ik was op mijn buikgebied, deze bult niet opgemerkt. Nou was het niet direct iets dat mij zorgen baarde, maar had de bult zich ergens anders gemanifesteerd waarschijnlijk wel.
De nacontrole in het ziekenhuis leidde niet tot een verklaring van de bult, die slechts heel langzaam slonk.
Na 6 weken was de bult zo goed als verdwenen, om vervolgens weer langzaam dikker te worden.
Dit was het moment waarop ik wakker geschud werd en in gesprek ging met de bult op mijn arm. Natuurlijk had ik dit veel eerder moeten doen, maar het was gewoon nog niet bij mij opgekomen.
Hier was het dat mijn vraag van voor de operatie weer in beeld kwam. De bult fungeerde namelijk als tijdelijke opslagplaats voor de informatie uit mijn gablaas met inhoud. Tijdelijk, want de informatie diende door mij geïntegreerd te worden niet alleen in mijn lichaam, maar meer nog in mijn leven.
Het feit dat de bult dikker werd was een schreeuw om aandacht. Ik moest mij bewust worden van de informatie die bezig was om in mijn lichaam nieuwe verblijfsruimte te zoeken. Zou ik dat niet doen, dan zou de informatie misschien opnieuw kristalliseren en nogmaals onbruikbaar worden met alle overlast van dien.
Ik was mij op dat moment niet bewust om welke informatie het ging, maar dat was ook niet belangrijk. Belangrijk was wel dat ik bewust werd van de gevolgen van mijn vraag kort voor de operatie, de vraag om belangrijke informatie uit mijn galblaas te mogen behouden.
Dat betekende dus wel dat ik nu ook de verantwoordelijkheid droeg voor die informatie, voor de uitwerking ervan beter gezegd.
Toen ik mij daar eenmaal bewust van was, heb ik ook het laatste restje informatie toestemming gegeven om een plekje te zoeken, waarna de bult binnen enkele dagen helemaal verdween.
Naast het behouden van deze voor mij belangrijke informatie, vind ik de conclusie die je uit dit gebeuren kunt trekken ook heel boeiend.
Het is dus mogelijk om informatie die opgeslagen is in het lichaam, vóór een operatie elders op te slaan en zo voor jezelf te behouden.
Zelf ben ik er echter van overtuigd dat dit ook ná een operatie nog steeds mogelijk is, maar daar heb ik persoonlijk geen ervaring mee (gelukkig).
Verder kun je dit volgens mij niet vrijblijvend doen, je krijgt wat je vraagt en draagt daar dus ook de verantwoording voor.
Het is misschien leuk om te vertellen dat ik nu in elk geval een deel van deze informatie durf te gebruiken, al ging daar nog wel een energetische behandeling aan vooraf. De energetische middelen waarover u in deze nieuwsbrief kunt lezen hebben hier zeker mee te maken.
Nu zal een dergelijke vraag waarschijnlijk niet bij iedereen eenzelfde fysieke reactie teweeg brengen, bij mij was het noodzakelijk voor het bewust worden van dit proces om dit vervolgens met anderen te kunnen delen.
Het heeft in elk geval mijn gedachten over orgaandonatie en bloedtransfusie enigszins verandert, in die zin dat je dus best een orgaan of een halve liter bloed kunt missen als je daar bewust mee omgaat. Natuurlijk zijn er veel meer aandachtspunten die meespelen om een keuze voor orgaandonatie te maken.
Als ontvanger van bloed of een orgaan, kun je mijns inziens ook de informatie van de donor in liefde en dankbaarheid terugsturen naar de gever, om zo de hem of haar ontbrekende informatie weer aan te vullen, waarbij het niet uitmaakt of deze persoon in leven of misschien wel aan gene zijde is.
Dit lijkt mij zo wie zo heel belangrijk voor beide partijen.
Hoe dit trouwens werkt wanneer je in een donorcodicil aangegeven hebt dat je je organen na je dood af wilt staan en op een gegeven moment plotseling overlijdt, is een andere vraag die zeker het overdenken waard is.
Misschien zou je bij het nemen van deze beslissing al meteen de intentie moeten plaatsen dat je in een dergelijke situatie je organen ontdaan van alle persoonlijke informatie, vrijgeeft voor donatie. Ik ben ervan overtuigd dat wanneer je dit met een duidelijke intentie doet het ook zeker zo zal werken.
Augustus 2009